Też tak macie? Wchodzicie do sklepu, chcecie kupić „coś na kanapki” i znowu wychodzicie z pustym koszem. Ile można jeść ser… żółty, topiony, pleśniowy. Oczywiście nic do sera nie mam, wręcz przeciwnie. Niestety często się nam nudzi. Wtedy przychodzi dzień kombinowania czegoś na kanapki. Czułam, że  zbliża się wielkimi krokami, gdy nagle zobaczyłam u koleżanki na blogu przepis na pastę ze słonecznika. Ach cóż to za odkrycie! Pierwsze co pomyślałam – muszę to zrobić!  Ale o tym za chwilę w przepisie. Tymczasem zapraszam do wspomnianej wyżej koleżanki. Jej blog „Margolajf” powstał niedawno, ale za to z potrzeby serca, co widać gołym okiem. Bardzo Ci Gosia kibicuję i oczywiście śledzę, do czego i Was zachęcam! :) Przepis na pastę minimalnie zmodyfikowałam.

 Owoce nie mają nieskończonej daty ważności. Mając tzw. klęskę urodzaju, chcąc nie chcąc musimy je przetworzyć. Niestety nie robię słoików, bo nie mam ich gdzie trzymać. Pozostaje zatem zjadanie na bieżąco. Na początek ciasto – można do niego użyć samych gruszek, samych jabłek lub pomieszać owoce. Ja owoce pomieszałam w stosunku 1:1. Składniki starczą na blachę około 25 x 25 cm. Przepis pochodzi ze starej pożółkłej książki „Ciasta Domowe”  z moimi kosmetycznymi zmianami.

Gdy budzisz się w niedzielny poranek, idziesz do łazienki, a tam wielka żółta plama na suficie z której kapie woda to wiedz, że coś się dzieje. Pół dnia stracone na dociekanie  skąd to, po co i dlaczego. W końcu sprawa z sąsiadem zalatwiona polubownie. Niemniej jednak sporo energii i czasu poszlo sobie w las. Koło 16:00 przyszła refleksja, że fajnie byloby coś zjeść na obiad. No i odwieczne pytanie: co?! Szybki przegląd lodówki (bo nikomu nie chce iść się do sklepu) i oto jest! Wymyślony na szybko makaron z kabaczkiem, suszonymi pomidorami i kukurydzą.

Znowu w Biedronce udało mi się kupić opakowanie maleńkich pieczarek – takich jakie lubimy najbardziej. Są tak niewielkie, że ich obieranie nie ma najmniejszego sensu. Wystarczy dokładne przetarcie papierowym ręcznikiem, lub w ostateczności umycie. Dlaczego w ostateczności – ano dlatego, że struktura pieczarek jest gąbczasta, a to oznacza, że przy myciu nasiąkną dodatkową niepotrzebną wodą. Zastanawiałam się chwilę co z nich przygotować. Chciałam podać je oczywiście w całości. Szybki przegląd internetu i oto znalazłam inspirację. Nie ma co – danie rozgrzewające i stanowczo poprawiające jesienny nastrój! U nas podane z ryżem, ale świetnie sprawdzą się też chlebki naan.